bizitakoak atalaren artxiboa

Dena aldatuko da…

…guztiak berdin jarraitzeko.

Lehendakari aldaketak halako pereza ematen dit. Atzo goizean jarraitu nuen inbestidura, baina arratsalderako jada bost axola zitzaidan. Zahartzen ari naiz? Ziurrenik bai. Ez dut Estatuetan sinesten, ez dut nazioen kontzeptu positiborik eta pragmatiko samarra bihurtzen ari naiz egunetik egunera. Indibidualista, besteen exasperaziora heltzeko moduan. Medikura joan behar dudala uste dut. Nirea terminala da. Ez naiz abertzalea (horrek zerbait esan nahi izango balu bezala…). Ez konstituzionalista (honek ere ez, ez du ezer esan nahi). Izaki zirkunspektoa baizik. Izaki kabreatua ez naizenean behintzat.

Soziopolitikoki inutila naiz herri honetan. Aitortu egin behar nuen.

emakumeak

Adaptive Path miresgarriari esker jakin nuenez, aste honetan, Ada Lovelace eguna ospatu zen, teknologian dabiltzan emakumeak omentzen dituen eguna. Egia da teknologiaren munduan, gizonezkoak nagusi direla -oso nagusi esago nuke-, eta nik ere nabaritzen dut, nire inguruan sekula baino mutil gehiago dagoela -baina ez dut batere ligatzen, ez uste-. Eta giroa zenbat eta teknikoagoa izan, are eta mutil gehiago topatzen dudala bidean. Gauza teknopatiko hauetan gabiltzanen bilkuretan, gehienetan neska bakarra naiz (tira, Mirenek laguntzen ez badit behintzat).

Ez nuke esango mundu matxista denik. Zerbait kontatuko dizuet. Nire lehenengo lan ez ordainduetako bat, Donostiako irrati txatxu lokal batean izan zen. Kiroletan. Txikitatik izan naiz futbolzalea eta partida asko ikusi ditut nire bizitzan zehar. Ez Realarenak bakarrik, edozein gauza ikusteko gai naiz. Futbola maite dut estrategia, indarra eta talentua nahasten dituen einean. Eta futbola ikusten ikasi dut denboran zehar. Zertxobait badakit. Ez, ez didazu jokoz kanpokoa azaldu behar. Baina irrati hartan nire iritziak ez zuen berdina balio. Eta emakume izateagatik da, ez dut zalantzarik, beste bateren ahotan iritziak sekulako balioa zuelako. Hori bai dela mundu matxista.

Teknologian bestelako diskriminazioak daudela iruditzen zait. Badagoela sorbaldaren gainetik begiratzeko halako joera bat. Paternalismo eta elitismo puntu batekin. Denborarekin pasako zaigula espero dut. Baina matxismoa, matxismoa bere izaera osoan, nik ez dut nabaritu, zorionez. Eta nabaritzezkeotan, kontuz ibili daitezela. Eskarmentatua nago eta.

Zorionak teknologian dabiltzan emakume guztioi. Eta urte askotako.

twitteskundeak

Nire lehenengo twiteskundeak bizi nituen atzo eta onartu beharra daukat: oso ondo pasa nuen besteen tuiteoak jarraitzen. Eta dena Teketen eta Sustaturi esker. Sekulako lana hauek, Eusko Jaurlaritzak egin ez zuena, portzierto. Hauteskundeak.net erorita egon baitzen arratsalde osoan zehar. Penagarri.

Hasiera batean lio pixkat izan nuen zein etiketa jarri behar ziren erabakitzerakoan. Euskarazko tuiteoak egiteko #hautes erabiltzearen gomendioa jarraitu nuen. Ardi txintxoek bezala.

Eta arratsaldeak aurrera jo, eta lehenengo emaitzak iritsi zirenenan (eta aurretik ere, ze demontre) ikusi zen, komunikabide, futbol zelaietan eta tabernetan bezala, bakoitzari “plumerua” ikusten zaiola Twitterren ere. Norberak eta besteek emandako iritzia, 140 karaktere baina gutxiagorekin, baina igualtsu sesgatzen dela. Batzuentzat penaltia dena, besteentzat piszinazua. Eta alderantziz.

Inork ez dio benetan gertatzen den errealitate oso eta konplexuari erreparatzen. Erreparatu nahi dion errealitate apurrari baizik. Eta azkenean, badakigu besteak zer esango duen mezua bidali baino lehen. Eta are okerragoa dena, badakigu guk ere zer erantzungo dugun. Eta “tertuliano” bezala portatzen gara, oso serio, autokritika izpirik gabe, erre eta erre, bakoitza bere matrakarekin. Gure taldea 90. minuturaino animatuz. Baldintzarik gabe.

Berdin du P(e)SEtarra, Ezker Abertzale Ortodoxo Tradizionalekoa, Jaungoikoa ta Lege Zaharrekoa, Pepe-eroa, Ezker Abertzale Modernitokoa, Ezker Ezabatukoa, Rositaren laguna ala Abertzale Eskizofrenikoen Alkartasunekoa ote garen.

Gure momentua da. Azkenean lortu dugu. Tertuliano politikoak bilakatu gara.

Eta munduari gure iritzia  bost axola zaion arren, mila esker Twitter.

Txantxagarria, ezta? ;)

Zer da hau?

Iraultzaren hurrengo egunean heldu ginen. Jadanik argiak itzalirik zeudenean. Ederra izan zen. Ez genuen ezer ulertu, baina hauek dira kronikak.

Nork idazten du?

Nire izena Ana da eta kitto.

Iraindu nahi badidazu ala madarikazioak bidali, hemen duzu aukera.

Bestelako gauza txikiak: